Atatürk’ün Bir Saati Vardı
Atatürk’ün bir sözü vardı
Yediveren bir gül gibi açardı
Atatürk’ün bir atı vardı
Etilerden beri yaşardı
Atatürk’ün bir resmi vardı
Buğday tarlası gibi ağardı
Atatürk’ün bir saatı vardı
Durmadı
Atatürk Suçlu!..
Sağa sola bakıyorum, gazete, kitap, dergi okuyorum; Atatürk’e saldırı,
taşlama, yergi, eleştiriden geçilmiyor; anlıyorum ki Atatürk büyük suç
işlemiş…
Niçin?
Çünkü dünya görüşünde, evrene bakış felsefesinde, ideolojik içeriğinde
‘Aydınlanma’ yı yeğlemiş Atatürk, ‘Akıl inançtan, bilim dinden
bağımsızdır’ demiş. A benim canım Mustafa Kemal’im, uygarlığın ışığına
neden yüzünü dönersin? İran’a bak, Suudi Arabistan’a bak!..
Bırakaydın, bağnazlığın dipsiz kuyusunun bostan dolabında dönenseydik.
En büyük suçunu ‘Gerçek yol gösterici bilimdir’ diyerek işledin.
Arkadaşlar, devrimimiz henüz yenidir. Kökleşip, benimsendiği hakkındaki kanılarımız ancak ileride karşılaşacağımız olaylarla gerçekleşecek ve doğrulanacaktır.
Fakat şimdi şuna emin olmalısınız ki, bugün başına şapka giyen, sakalını-bıyığını traş eden, smokin ve frakla toplum hayatında yer alanların çoğunluğunun kafalarının içindeki zihniyet hala sarıklı ve sakallıdır.
Mustafa Kemal Paşa, 3 Mayıs 1920 günü Doğu Cephesi Komutanı Kazım Karabekir Paşa’ya yazdığı bir mektupta “Devlette hiç para kalmadı. Şu anda içeride para temin edebileceğimiz bir kaynak da yok. Başka kaynaklardan para temin edinceye kadar Azerbaycan hükümetinden borç para alınmasını temin etmenizi rica ederim” diyordu. Kazım Karabekir Paşa, isteği Azerbaycan hükümetine iletti. Bu istek, Azerbaycan Sovyet Sosyalist Halk Cumhuriyeti ile Ankara Hükümeti arasındaki ilk resmi temastı.
Azerbaycan’dan Türkiye’ye uzanan kardeş eli 1921 yılı içinde Nerimanov’un şahsi emri ile Azerbaycan Dışişleri Bakanı Mirza Davut Hüseyinov, kazanılan Birinci-İkinci İnönü Savaşları münasebetiyle çektiği telgrafta “…Kazanılan bu büyük zaferlerden dolayı Türk halkını Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti adına kutluyoruz.” diyor ve bu büyük zaferlerin şerefine Azerbaycan halkının yardım için 30 sistern petrol, 2 sistern benzin, 8 sistern kerosin gönderdiğini bildiriyordu. Aynı yılın Mayıs ayında Azerbaycan devleti, TBMM hükümetine 62 sistern petrol gönderdi ve bundan sonra savaş bitinceye kadar aynı değerde petrol ve üç vagon dolusu kerosin göndermeyi taahhüt etti. Bu taahhüdün dışında 1922 yılında Batum yolu ile Azerbaycan dokuz bin tondan fazla kerosin ve 350 ton benzin gönderdi.
› Gönderiyi okumaya devam et
Dünyada ki bir çok noktada ki Atatürk büstlerinin bir kaçını size göstermeye çalıştım. Buna benzer birçok şeyi bulmak mümkün hatta deyimlerde bile M.K.Atatürk gibi düşünmeyi kullanıyorlar. Biz mi? Biz ise onu yerden yere vurmakla meşgulüz. Bir belgesel yapılıyor ve onu nasıl tanımlıyor. Biri kitap yazıyor onu diktatör olarak tanımlıyor. Bunu yapan bizim kendi halkımızdan çıkan ‘aydın’ olarak değerlendirilen isimler. Korkarım biz Atatürk’ü anlayamadığımız için bu günlerdeyiz. Peki ya onu anlayanlar?? Che’nin çantasında Nutuk çıkıyor. Bizim sosyalistler Atatürk’ü bir kenara bırakıp onu simgeleştiriyorlar. Bilmedikleri şey ise Che yaptığı herşeyi Atatürkten öğrendiği. Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük önderi ve dehası. Artık bize tarih kitaplarında öğretilen (sarı saçlı mavi gözlü olarak tanımlanan ) kişi den daha fazla onun düşüncelerinin ve ideolojilerinin izinden yürümeliyiz. Bu bizim ancak çıkış yolumuz olur. Yoksa Atatürk’ün dediği gibi “Geçmişinden yoksun toplumlar gelecekte var olamazlar” sözünde olanlar bizim içinde geçerli olacaktır. Artık bu at dizgin koşmayı unuttu. Bu atı yeniden şaha kaldıracak güç ve kudret damarlarımızda ki vatan ve Atatürk aşkı ile mümkün olcaktır.
Atatürk’ün, cumhuriyeti kurarken yaptığı devrimlerden hukuk alanında yapılanlar nedense pek önemsenmez ve görmezlikten gelinir.
Oysa çağdaş uygarlık ülküsüne uygun toplumsal bir yaşam için yeni ve modern bir hukukun uygulamaya konulması gerekiyordu.
Atatürk bu ihtiyacı çok önceden görmüş ve yeni bir ulusla birlikte yeni bir “yurttaş” kimliğini inşa eden cumhuriyetin hukuk yapısını da buna göre şekillendirmişti. Bir bakıma, Avrupa’nın yüzyıllar önce yaşadığı “aydınlanma”nın Türkiye’de yerleşmesi ve toplumda zihinsel bir çağ değişiminin başarılması için hukuka araçsal bir görev yüklenmişti.
Babası öldü.
Yetim büyüdü.
Üvey evlat oldu.
Tutuklandı.
Hapse atıldı.
Sürüldü.
İşsiz kaldı.
(Şöyle yazıyordu o sıkıntılı günlerde kaleme aldığı günlüğüne: