1948′de NATO’nun kuruluş hazırlıkları başladığında, Türkiye bu oluşumda yer almak için kulise başladı.
Ülkenin aydınları da, Avrupa şemsiyesinin, henüz 2 yaşındaki çok partili demokrasi deneyimini güçlendireceği inancıyla bu girişimi destekledi.
CHP iktidarı, seçime üç gün kala, 11 Mayıs 1950′de NATO’ya üyelik başvurusu yaptı. Sonuç alamadı.
Bunun üzerine kamuoyunda ciddi bir tepki doğdu.
Seçimleri DP kazanacak ve iktidarı devralırken “Niye NATO’ya girmediniz” diye soran Bayar’a, İnönü şu cevabı verecektir:
“Aldılar da girmedik mi Celal Bey!…”

1950 Mayısında Demokratlar iktidara geldi.
1950 Hazirarında Kore harci patladı.
O günlerde Amerikalılar Ankara’ya sökün etti. Söyledikleri şuydu :
“Batı ittifakına girmek istiyorsanız, bunun tek yolu var: Kore’ye asker yollamak”.

Menderes hükümeti bu formülün üstüne atladı. O kadar ki, anayasal zorunluluk olmasına rağmen, Meclis’in onayını almadan, 25 Temmuz 1950′de Kore’ye asker gönderme kararı aldı.
Bir hafta sonra, 1 Ağustos 1950′de NATO’ya yeniden başvurdu.
Cevap Eylül’de geldi.
Ret!…

Avrupalıların, özellikle de İskandinavların ret gerekçesi neydi biliyor musunuz?
“Türkiye’nin Batı’nın siyasal, kültürel, sosyal değerlerini paylaşmaması…”
“Kuzey Atlantik teşkilatında bir Ortadoğu ülkesinin ne işi var”dı.
Ama o günlerde bu “defo”muzu örten bir gelişme yaşandı.
Ekim’de Kore’ye varan 4 bin 500 Türk askeri, Kasım’da Kunuri’de Çin birliklerini durdurdu. Bir amerikan tugayını imha edilmekten kurtardı.
Geride 721 şehit, 175 kayıp bırakarak Türkiye’ye döndü.
Tıkanan Avrupa yolu, kanla açılmıştı.

ABD, hem askerimizin cesaretini görmenin hem de komşumuz Sovyetler’in atom silahlarına sahip olduğunu öğrenmenin etkisiyle devreye girdi ve Avrupalılara ” Türkiye’yi alın” diye baskı yapmaya başladı.
Avrupa “farklı statü verelim”, “Akdeniz paktı kuralım” diye bir süre oyaladıysa da sonunda ikna oldu.
Kunuri zaferinden 10 ay sonra Türkiye ittifaka çağrıldı.
18 Şubat 1952′de resmen NATO üyesi oldu.

*Alıntı : Milliyet 2002, 15 Aralık

Unutanlara, unutturanlara ve unutmak isteyenlere adanmıştır.