“…Kafalarında seçim sandığı taşıyan siyasetçiler unutulacak;
Aydınlara, sanatçılara en acımasız şekilde ceza verenler unutulacak;
Devlet adına yol kesen eşkiya unutulacak;
Beyinlere dikenli tel dolayanlar unutulacak;
Devlet başkanları unutulacak;
Kırmızı plakalı arabalara tırmanmış başbakanları unutulacak;
Bakanlar unutulacak;

Resimleri ile dinolar, arbaşlar romanları, öyküleri ve yazılarıyla Yaşar Kemaller, Aziz
Nesinler, Rıfat Ilgazlar, Sabahattin Aliler,
şiirleri ile Nazım Hikmetler, Ceyhun Atuflar, Hasan Hüseyinler, Ahmet Arifler
hep yaşayacaklar…
‘Türküler söylendikçe Türk diliyle
seni seviyorum gülüm dendikçe, Türk diliyle’
Bu ressamlar, bu yazarlar, bu şairler hep anılacak…
Yasak olsa da anılacak…
Yasak olmasa da anılacak..
Bugün salonlarda anılacak… Yarın alanlarda anılacak…
Devletluler unutulacak ve yarınlara, ilkellikleri dışında bir iz bırakmadan unutulup gidecekler bir bir.. Avni’nin atları kala-cak yarınlara…
‘Gülüm kuvayi milliye atları
Gözüm kuvayi milliye atları…’”

Alıntı : Avni’nin Atları, Cumhuriyet, 3 Mayıs 1987