Atatürk’ün Bir Saati Vardı
Atatürk’ün bir sözü vardı
Yediveren bir gül gibi açardı
Atatürk’ün bir atı vardı
Etilerden beri yaşardı
Atatürk’ün bir resmi vardı
Buğday tarlası gibi ağardı
Atatürk’ün bir saatı vardı
Durmadı
Atatürk’ten İsmet Paşa’ya
“SEVGİLİ Paşam, Cumhuriyet’in ilk başbakanı olarak seni düşünüyorum. Dur, hiç itiraz etme. Niye seni seçtiğimi şimdi anlayacaksın.
Bizi yine büyük bir savaş bekliyor. Durumumuzun bir bölümünü Cephe Komutanı ve Lozan Başdelegesi olarak elbette biliyorsun. Büyük devletlerin bu sefil duruma bakarak, kısa zamanda pes edeceğimizi sandıklarını Lozan dönüşü sen bize anlattın.
Ben sana şimdi bildiğinden daha da acıklı olan genel durumu özetleyeceğim. Bize geri, borçlu, hastalıklı bir vatan miras kaldı. Yoksul bir köylü devletiyiz.
Dört mevsim kullanılabilir karayollarımız yok denecek kadar az. 4.000 km. kadar demiryolu var. Bir metresi bile bizim değil. Üstelik yetersiz. Ülkenin kuzeyini güneyine, batısını doğusuna bağlamamız, vatanın bütünlüğünü sağlamamız şart. Denizciliğimiz acınacak durumda.
Köylümüzü topraklandırmalı, ihtiyacı olan bir çift öküz ile bir saban vererek çiftçi yapmalıyız. Doğudaki aşiret, bey, ağa, şeyh düzeni Cumhuriyet’le de insanlıkla da bağdaşmaz. Bu durumu düzeltmeli, halkı kurtarmalıyız.
Atatürk Suçlu!..
Sağa sola bakıyorum, gazete, kitap, dergi okuyorum; Atatürk’e saldırı,
taşlama, yergi, eleştiriden geçilmiyor; anlıyorum ki Atatürk büyük suç
işlemiş…
Niçin?
Çünkü dünya görüşünde, evrene bakış felsefesinde, ideolojik içeriğinde
‘Aydınlanma’ yı yeğlemiş Atatürk, ‘Akıl inançtan, bilim dinden
bağımsızdır’ demiş. A benim canım Mustafa Kemal’im, uygarlığın ışığına
neden yüzünü dönersin? İran’a bak, Suudi Arabistan’a bak!..
Bırakaydın, bağnazlığın dipsiz kuyusunun bostan dolabında dönenseydik.
En büyük suçunu ‘Gerçek yol gösterici bilimdir’ diyerek işledin.
(Bu yazı, Cumhuriyet Gazetesi , Aydınlık dergisi , Radikal gazetesi ve mudafaai-hukuk dergisi tarafından çeşitli bahaneler ileri sürülerek yayınlanamamıştır.- yazar dip notu.- )
Bu makale, aslında itiraf etmek gerekir ki, biraz zamansız yazıldı. Ne “sağ”cıların, nede solcuların hatta anadan babadan kalma yöntemlerle “solculuk” yapan “sahte sosyalistlerin” üzerine alınması ve de “anlaması” beklentisi içinde değiliz.
Gelecekte, “Mülkiyeden” (!) birileri çıkar da “Gerçek Kemalist’lerin akılları neredeydi denildiğinde, vereceğimiz bir cevabın olması açısından bu makalenin sadece kayıtlara girmesi temel amacım. İşte o zamana kadar, önce ‘Atatürk’ yerine “Mustafa Kemal”, sonra da “Atatürkçülük” yerine “Kemalizm” kavramını kullanmaya devam edeceğim. (Hem biçim, hem de içerik olarak! ).
Önce 1923 Kemalizm Tanımlaması:
Kemalizm ;, Aydınlanma döneminin ürünü olan sağ ve sol evrensel değerleri aynı anda kapsayan ve her iki değerler kümesini tek bir ulusal devlet potasında içselleştiren, anti emperyalîst (bağımsız) yeni bir paradigmanın adıdır.
Kemalizm “Demokrasi” yerine rahatlıkla kullanılabilir.
Kemalizm, Türk devriminin bir ürünü olup, döneminin çok ötesinde “akılcı”(pozitivist) paradigmayı da içeren bir “üst bilinç” devrimidir.
Kesinlikle, Kemalizm bir üçüncü yol olması nedeniyle Sosyalizme (salt sosyalizm) eşlenemez ve de indirgenemez.
Arkadaşlar, devrimimiz henüz yenidir. Kökleşip, benimsendiği hakkındaki kanılarımız ancak ileride karşılaşacağımız olaylarla gerçekleşecek ve doğrulanacaktır.
Fakat şimdi şuna emin olmalısınız ki, bugün başına şapka giyen, sakalını-bıyığını traş eden, smokin ve frakla toplum hayatında yer alanların çoğunluğunun kafalarının içindeki zihniyet hala sarıklı ve sakallıdır.