Tarih, 16 Mart 1978, günlerden Perşembe.
Yer, İstanbul Üniversitesi. Saat, 13.30 suları…

Okuldan 15 gündür birlikte çıkan solcu öğrenciler, o gün de 100 kişilik bir grup halinde Beyazıt Meydanı’nda yürüyordu. Eczacılık Fakültesi’nin önünden geçerken bir slogan duyuldu; “Beyazıt Meydanı komünistlere mezar olacak”… Önce bir bomba patladı, ardından da öğrencilerin üzerine kurşunlar sıkıldı… Hukuk ve İktisat Fakültesi’nde okuyan yedi öğrenci öldü, 47 öğrenci yaranlandı. Katliamı gerçekleştirenler olay yerinden uzaklaşırken, arkalarından koşan polis memurlarının “Durun… Koşmayın…” emriyle geri döndüler.

Emri veren kişi, sonraları çeşitli illerde emniyet müdürlüğü görevine kadar yükselen, komiser yardımcısı Reşat Altay’dı. Olayın ardından tanıkların ifadeleri doğrultusunda dönemin Ülkü Ocakları Derneği (ÜOD) İstanbul İl Başkanı Orhan Çarkıroğlu, ÜOD yöneticilerinden Mehmet Gül, MHP Gençlik Kolları’ndan Kazım Ayaydın, ÜOD’li Sıddık Polat ve Ahmet Hamdi Paksoy katliamı planlayıp uygulamak suçundan yargılandı.

Sıddık Polat 11 yıl hapis cezası alırken, diğerleri delil yetersizliğinden beraat etti. İki yıl sonra Askeri Yargıtay Polat’ın da beraatına karar verdi. Her ne kadar TNT tipi bombayı atan Zülküf İsot’un ablasının verdiği yeni bilgilerle 1992’de dava tekrar açılsa da, 2008’de zaman aşımından düştü.

*Alıntı : Özkan Özgür